Je huisarts zegt "het zijn je hormonen." Maar niemand vertelt je dat er een kantelpunt is — en dat je er nu nog vóór zit.
Het begon niet van de ene op de andere dag. Eerst was het je scheiding die iets breder leek. Dan een staart die dunner aanvoelde. Op een foto zag je je kruin en dacht: was dat altijd zo?
Je huisarts zei: "Het zijn je hormonen. Hoort bij je leeftijd." Alsof je het maar moet accepteren. Alsof dunner wordend haar gewoon de prijs is van ouder worden.
Maar jij accepteert dat niet. Je hebt 20 jaar aan een carrière gebouwd, een leven, een identiteit. Je weigert om stilletjes te verdwijnen.
En het ergste is niet het haar zelf. Het is dat iedereen doet alsof het normaal is. Alsof je er niets aan kunt doen. Terwijl er ondertussen iets in je hoofdhuid gebeurt dat je wél kunt aanpakken — maar alleen als je het op tijd doet.